Zarówno na Malcie, jak i na Gozo woda dostarczana z sieci wodociągowej do mieszkań jest zdatna do picia. Spełnia też normy jakościowe wyznaczane przez Dyrektywę (UE) 2020/2184 w sprawie wody pitnej z 2020 roku.
Skład wody
Woda w kranach na Malcie może mieć trochę dziwny, słonawy, posmak, ponieważ jest to mieszanka wód gruntowych oraz wód pobranych spod dna morza i następnie odsolonych w procesie odwróconej osmozy (obecnie mieszanka ta zawiera około 35% wód gruntowych i 65% odsolonej wody morskiej). Dlatego wielu odwiedzających i mieszkańców do picia wybiera wodę butelkowaną.
Zbiorniki na dachach
Nie zawsze jednak woda w kranach nadaje się do spożycia. Tak może być np. z wodą w kranach w łazienkach, zarówno w domach prywatnych jak i w hotelach.
Aby zapobiec problemom z niskim ciśnieniem często gromadzi się i przechowuje wodę w zbiornikach na dachach budynków, by dopiero stamtąd trafiła do kranów. Taka woda może jednak być używana tylko do określonych celów - np. w łazienkach czy na zewnątrz domu jako woda do podlewania roślin. Związane jest to z możliwym zanieczyszczeniem jej ze względu na brakiem szczelności zbiorników czy długi czas przechowywania jej w nich. Dlatego też nie zaleca się takiej wody pić.
Woda ze zbiorników na dachu nie może być doprowadzana do kranów w kuchniach.
Woda butelkowana
Lokalna i importowana woda butelkowana jest dostępna w sklepach i restauracjach. Niektóre marki lokalnych wód mogą w całości zawierać uzdatnioną wodę z sieci wodociągowej (będącą w pewnej części odsoloną wodą morską) lub być mieszanką uzdatnionej wody z sieci wodociągowej i wód pobieranych ze źródeł gruntowych.
W 2009 w artykule Times of Malta podano, że produkowana przez General Soft Drinks woda Kristal to w około 50% uzdatniona woda wodociągowa, a w pozostałej połowie woda pobierana z złóż gruntowych. Natomiast napoje firmy Farsons Group (m.in. woda San Michel, Kinnie, Cisk) produkowane są w całości w oparciu o wodę dostarczaną z sieci wodociągowej.
Bezpieczeństwo
W przypadku informacji o zdatności wody kranowej na Malcie często pojawia się kwestia związana z bezpieczeństwem jej picia i wpływie na zdrowie.
Mimo, że woda na Malcie spełnia wszelkie normy UE dotyczące jakości wody pitnej, to posiada dość dużą zawartości trihalometanów (związków powstających m.in. jako efekt uboczny dezynfekcji chlorem). Badania wody w państwach Unii Europejskiej opublikowane w 2020 roku wiążące wpływ trihalometanów w wodzie z zachorowaniami na raka pęcherza. W badaniach tych w próbkach z Malty odnotowano średnio jeden z najwyższych poziom zawartości trihalometanów w UE, wynoszący 49,4 μg/l. Wyższy był tylko na Cyprze 66,2 μg/l a tuż za Maltą Irlandia 47,3 μg/l. Dla większości państw średni poziom wynosił poniżej 15 μg/l, a najniższy dla Danii 0,02 μg/l.
Choć średni poziom jest dość wysoki to w żadnej z próbek pobranych na Malcie nie przekroczył normy UE czyli 100 μg/li maksymalnie wynosił 79 μg/l. Dla przykładu maksymalny poziom w próbkach z Polski to 146 μg/l, Irlandii - 255 μg/l a Hiszpanii - 439 μg/l.
Według badań tych duży poziom zawartości trihalometanów może być na Malcie powodem aż 17,9% zachorowań na raka pęcherza. Dla porównania w Polsce ten współczynnik wynosi 2,3%.